Sporto

El Vikipedio

Sporto estas korpaj ekzercoj aŭ ludoj celantaj disvolvon de fizika lerteco kaj samtempe saniĝon, amuzon aŭ vetbatalon.

[redakti] Listo de sportbranĉoj

Arkopafo | Arta sketado | Atletiko | Aŭtosporto | Basbalo | Biciklado | Boksado | Ĉevalvetkuro | Ĉukpilko | Flugdisko | Flugpilko | Futbalo | Gimnastiko | Glisparaŝuto | Globludoj | Golfo | Grimpado | Halterlevo | Handbalo | Hokeo | Indiako | Ĵudo | Kanada bastonludo | Kanuado | Kegloludo | Konkursa Kolombo | Korbopilko| Korpokulturado | Kroketo | Kurado | Kurlingo | Lukto | Maratono | Moderna Pentatlono | Motorciklado | Naĝado | Neĝtabulado | Pafado | Peloto | Pilkosporto | Usona futbalo | Kanada piedpilko | Rajdo | Remo | Flugpilkado (Retpilko) | Rugbeo | Skermo | Skiado | Tabloteniso | Taja piedboksado | Teniso | Tekvondo | Triatlono | Velado | Volano

[redakti] Listo de sportaj konkursoj

Olimpiaj ludoj | Londona maratono | Tour de France | Giro d'Italia

[redakti] Eksteraj ligoj

Vintra vortareto

[redakti] Sporta literaturo en Esperanto

• La sporta lingvo en Esperanto: Tibor Ujlaky-Nagy. — Budapest: Hungara Esperanto-Asocio, 1972. — V, 303 p.
• Esperanto, internacia lingvo de amikeco, 1976, Kanada Esperanto-Asocio
• Sporta Terminaro por Olimpikoj en Calgary, 1988, Kanada Esperanto-Asocio
• Esperanto: Lingvo de la Sporto, 1972, R.Harry: D Eo En
• Alpinisma fakterminaro kvinlingva, 1913, Léon Huat Sordot

[redakti] Vidu ankaŭ jenon:

• Famaj sportistoj

		Ĉi tiu teksto estas prenita el la Enciklopedio de Esperanto 1934. Vi povas plibonigi ĝin per vikiigo kaj aktualigo de la enhavo. Kiam la origina teksto estos sufiĉe vikiigita kaj aktualigita, forigu ĉi tiun kadron, kaj anstataŭe enmetu la ŝablonon EdE en la artikolon.
Sporto La enpenetro de E en la sportan afergvidon kaj aranĝadon de sportaj okazintaĵoj daŭris tre longe. Tio estas komprenebla, se ni konsideras, ke la homoj okupiĝintaj pri E kaj pri sporto estis komence tute alispecaj, kaj ankaŭ la klopodoj de kelkaj fervoruloj, vivteni apartan E-istan sportan asocion aŭ ligon, re aŭ eĉ ŝovinismaj burĝulaj sportasocioj ne uzas E-n, eĉ kelkfoje kontraŭbatalas ĝian enpenetron, la laboristaj sportistoj (kiuj precipe depost la milito tre multnombriĝis) rekonas ĝiajn avantaĝojn kaj utiligas ilin. La unua eblo je uzado de E estas la preparaj skribaj laboroj de grandaj int. sportfestoj. Ĉirilate E jam plurfoje pruvis sian taŭgecon; ekz. dum la int. laborgimnastika kunveno en Nürnberg (1929), la dua laborista olimpiado en Wien (1931) kaj la laborista sportfesto en Ústí nad Labem ([de] Aussig) (Ĉeĥoslovakujo, 1933). Dum tiuj ĉi festoj estas aranĝitaj ankaŭ interfratiĝkunvenoj de la E-istoj, kiujn ĉiam tre multaj E-istoj partoprenis. Deĵoris dum la festoj ankaŭ multaj E-istoj kiel informantoj, gvidantoj, ktp. Oni jam uzis E-n ankaŭ por sportteknikaj celoj: unua provo dum la Spartakiado en Moskvo (1931). Tamen prezentas grandan malhelpon ĉi-rilate la manko de internaciskale aprobita sportteknika vortaro. Nun jam la Vienaj Naturamikaj E-istoj okupiĝas pri tio. E bone prosperas ankaŭ en la turisma branĉo de sporto. Inter la naturamikoj ekzistas preskaŭ en ĉiuj urboj grupoj E-istaj kaj multaj el ili uzas E-n kiel helplingvon dum siaj eksterlandaj ekskursoj, aliflanke ĉe organizo de vizito de eksterlandanoj en siaj hejmoj. Ni povas konstati tre bonan kontakton ankaŭ inter la Naturistoj (ano de natura vivmaniero: vegetaranoj, nudistoj, ktp.) kaj E-istoj en Francujo, Germanujo, Italujo, Finnlando, Aŭstrujo, ktp. K. NEBENZAHL.