Sosna limba

Na tę stronę wskazuje przekierowanie ze strony Limba. Zobacz też: Limba - grupa etniczna w Afryce.

Sosna limba
Igły i szyszka
Systematyka
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	nagonasienne
Klasa	iglaste
Rząd	sosnowce
Rodzina	sosnowate
Rodzaj	sosna
Gatunek	sosna limba
Nazwa systematyczna
Pinus cembra
L.
Kategoria zagrożenia (CzKGZ) EX EW CR EN VU NT LC Kategoria: niższego ryzyka
Zasięg występowania
Systematyka Wikispecies
Galeria zdjęć i grafik

Sosna limba (Pinus cembra L.) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych. Sosna limba występuje na obszarze Alp, Tatr i Karpat Wschodnich. Może osiągnąć wiek do 500 lat.

[edytuj] Charakterystyka

Limby w Dolinie Małej Zimnej Wody w Tatrach

Pokrój

Drzewo iglaste, wolno rosnące. Korona drzewa regularna i gęsta, początkowo stożkowata, z wiekiem staje się cylindryczna. Konary sięgają czasem do ziemi.

Pień

Osiąga średnio 20 m wysokości, dorastając do 25 m. Często powykrzywiany u starszych egzemplarzy. U młodych drzew kora jest gładka, szarozielona, z wiekiem ciemnieje i pęka.

Liście

Miękkie igły zebrane w pęczki po 5 na krótkopędach, ciemnozielone lub szarozielone, z delikatnie ząbkowanym brzegiem. Długość igieł 6–8 cm, gęsto osadzone na gałązkach. Pozostają na drzewie przez 3 do 6 lat.

Kwiaty

Gatunek jednopienny. Kwiaty męskie są żółte, bez łodyżek, żeńskie szyszeczkowate, czerwono-fioletowe z krótkimi łodyżkami. Limba kwitnie po raz pierwszy dopiero w wieku około 40 lat.

Szyszki

Pionowo osadzone, jajowate, o długości 5–8 cm. Tarczki łusek szerokie, półkoliste, z wyrostkiem na brzegu. Szyszki dojrzewają po 2 latach i opadają w całości. Nasiona bez skrzydełek, grubościenne, jadalne.

Limba (po prawej) w Tatrach słowackich

Biotop

W Polsce w stanie dzikim występuje tylko w Tatrach, gdzie rośnie pojedynczo wśród kosodrzewiny w reglu górnym oraz na górnej granicy lasu. Typowe siedliska znajdują się na wysokościach od 1200 do 2600 m n.p.m. Na granicy lasu tworzy często czyste gatunkowo skupiska, ale także lasy mieszane ze świerkiem lub modrzewiem. Limba dobrze czuje się także na nizinach o żyznych, glinianych glebach, dobrze nawodnionych. Lubi miejsca nasłonecznione.

[edytuj] Ochrona

Na terenie Polski gatunek podlega ścisłej ochronie.

[edytuj] Zastosowanie

• Drzewo ozdobne, sadzone w parkach i w przydomowych ogródkach.
• W przeszłości nasiona limby, nazywane orzechami, były elementem jadłospisu ludzi mieszkających w lasach.
• Drewno limby jest miękkie i łatwe w obróbce, dlatego znajduje zastosowanie w stolarstwie i meblarstwie.

[edytuj] Choroby

Odporna na rdzę wejmutkowo-porzeczkową (Cronartium ribicola).

[edytuj] Zobacz też

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o limbie

• Sosna (limba) syberyjska
• Rośliny tatrzańskie